Με καθυστέρηση 2 ημερών έστω, θεωρούμε ανάγκη να δημοσιεύσουμε ένα απόσπασμα από το πραγματικό ημερολόγιο του Μεταξά το οποίο έφτασε στα χέρια μας τυχαίως:
“ 4η Αυγούστου 1936
Εν Αθήναις, σήμερον, ΕΓΩ, ο στρατηγός Ιωάννης Μεταξάς, θαυμαστής και μίμος του Αδόλφου Χίτλερ, εβίασα παρά φύσιν την πεφιλημένην Εξουσίαν, παρουσία του βασιλέως Γεωργίου Β', όστις εκρατούσε... τσίλιες. Μετά τον βιασμόν προσήλθεν ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ευλογήσας την παρά φύσιν ασέλγειαν κι ευχηθείς βίον ανθόσπαρτον. Τοιουτοτρόπως, από της στιγμής αυτής, σύμπας ο ελληνικός λαός υποχρεούται να τραγουδά πανευτυχής εμπνευσμένον εκ του βιασμού αριστουργηματικόν ποίημα, έχον ούτω:
- Γιατί χαίρεται ο κόσμος
και χαμογελά, πατέρα;
- Γιατί σαν αυτή τη μέρα
την ημέρα τη χρυσή
που τη χαίρεσαι κι εσύ
στέρεψε το μαύρο δάκρυ
κλείσανε πολλές πλήγές
κι ένα γύρω όλα τα βράχια
εγινήκαν ανθοβούνια και χρυσοπηγές.
Το ως άνω λαμπρόν δημιούργημα της ποιητικής τέχνης αντικατέστησεν τον πεπαλαιωμένον και αναχρονιστικόν ύμνον του Διονυσίου Σολωμού. Βεβαίως, πάντα ταύτα εγράφησαν “ποιητική αδεία”. Διότι, η μεν πληγή εις τον πισινόν της Εξουσίας χάσκει πάντοτε ανοικτή, τα δε βράχια παραμένουν βράχια, μηδόλως μεταμορφωθέντα σ' ανθοβούνια. Αλλά, λόγω του ότι εκατοικήθησαν από τα άνθη του κακού, τους κατηραμένους κομμουνιστάς, από την άποψιν αυτήν, ανθοβούνια έγιναν.
Δι' αυτού του τρόπου εδημιούργησα τον τρίτον ελληνικόν πολιτισμόν – δεν γνωρίζω ποίος ήτο ο πρώτος και ο δεύτερος – τον οποίον πολιτισμόν επλούτισα με ρετσινόλαδον, προς κάθαρσιν της πατρίδος από τας κομμουνιστικάς ιδέας. Το βέβαιον είναι ότι η Ελλάς εσώθη και σωτήρ είμαι ΕΓΩ. Η δε πεφιλημένη Εξουσία εισήχθη εις γυναικολογικήν κλινικήν, προς θεραπείαν του στραπατσαρισμένου πισινού της. Προς ενίσχυσιν της θεραπαυτικής αγωγής, μετέφερα εκ της νήσου Τήνου το θαυματουργόν εικόνισμα της Παναγίας, η οποία, εξετάσασα την βιασθείσαν, εγνωμάτευσεν ότι θα γεννήσει κωλόπαιδον.
Εάν πράγματι συμβεί τοιούτον τι, θα είναι το μέγιστον επίτευγμά μου, ως σωτήρος της Ελλάδος. Και, ασφαλώς, τοιούτον κατόρθωμα θα καταχωρισθεί εις τας χρυσάς δέλτους της Ιστορίας.”
(Απόσπασμα από το μυθιστόρημα “Ο χαφιές” του Αλέξανδρου Δημάσου, εκδόσεις Εντός)
Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009
Κυριακή 26 Ιουλίου 2009
Ένας χρόνος μακριά σου...
Θυμάμαι όταν σε γνώρισα, Οκτώβρης 2001...Πλησίασα με διάθεση να σε κατακτήσω. Μ'αγκάλιασες γλυκά..κι εγώ σε λάτρεψα.
Προσυγκέντρωση στην πλ.Αριστοτέλους, Αμερικάνικο προξενείο, Υπουργείο Μακεδονίας- Θράκης,Κασσάνδρου 120.
Κασσάνδρου 120...Άραγε εκείνος ο τοίχος που είχα βάψει, να είναι ακόμα κόκκινος;
Μπαλκονάκι με θέα στην Αγ.Δημητρίου, καλοκαιρινή βραδιά, παγωμένη μπύρα, ο Μήτσος να βουΐζει κι η συζήτηση να'χει ανάψει!
Πόσες ατέλειωτες συζητήσεις, σημαντικά και ασήμαντα ζητήματα, κλάματα, γέλια, χαρές και λύπες.
Κοντά σου έκανα φίλους και συντρόφους, έμαθα να κουβεντιάζω, να γλεντάω, να κλαίω, να γελάω.
Χόρεψα με τα κλαρίνα στο Γιατρό της Πείνας, μέθυσα στο Τζότζο και στη Τομπουρλίκα.
Χάζεψα το ηλιοβασίλεμα απ'τα βρωμερά τσιμεντένια σκαλάκια στο λιμάνι...
Ροκ βραδιές στο Φλου και στον Παπαγάλο κι ύστερα καρφί για μπουγάτσα στο Γιάννη.
Κυριακάτικα πρωινά στην Πρίγκηπος κι ύστερα για ρετσίνες στη Δόξα...
Βρωμερά φαλάφελ στου Φαρχάν και χύμα κόκκινο κρασί στο Αλάμπρα.
Βόλτες με τις ώρες στο Καπάνι, μες στις μυρωδιές και στα χρώματα.
Και στην Άνω Πόλη,να λαχανιάζουμε στις ανηφόρες και να υποσχόμαστε ότι αύριο θα κόψουμε το τσιγάρο.
Πριν ένα χρόνο ακριβώς,"τα μάζεψα τα πράγματα κι έφυγα". Δεν τσακωθήκαμε...είπα ότι σε βαρέθηκα μόνο...ότι βάλτωσα μαζί σου.
Μου λείπεις...
Προσυγκέντρωση στην πλ.Αριστοτέλους, Αμερικάνικο προξενείο, Υπουργείο Μακεδονίας- Θράκης,Κασσάνδρου 120.
Κασσάνδρου 120...Άραγε εκείνος ο τοίχος που είχα βάψει, να είναι ακόμα κόκκινος;
Μπαλκονάκι με θέα στην Αγ.Δημητρίου, καλοκαιρινή βραδιά, παγωμένη μπύρα, ο Μήτσος να βουΐζει κι η συζήτηση να'χει ανάψει!
Πόσες ατέλειωτες συζητήσεις, σημαντικά και ασήμαντα ζητήματα, κλάματα, γέλια, χαρές και λύπες.
Κοντά σου έκανα φίλους και συντρόφους, έμαθα να κουβεντιάζω, να γλεντάω, να κλαίω, να γελάω.
Χόρεψα με τα κλαρίνα στο Γιατρό της Πείνας, μέθυσα στο Τζότζο και στη Τομπουρλίκα.
Χάζεψα το ηλιοβασίλεμα απ'τα βρωμερά τσιμεντένια σκαλάκια στο λιμάνι...
Ροκ βραδιές στο Φλου και στον Παπαγάλο κι ύστερα καρφί για μπουγάτσα στο Γιάννη.
Κυριακάτικα πρωινά στην Πρίγκηπος κι ύστερα για ρετσίνες στη Δόξα...
Βρωμερά φαλάφελ στου Φαρχάν και χύμα κόκκινο κρασί στο Αλάμπρα.
Βόλτες με τις ώρες στο Καπάνι, μες στις μυρωδιές και στα χρώματα.
Και στην Άνω Πόλη,να λαχανιάζουμε στις ανηφόρες και να υποσχόμαστε ότι αύριο θα κόψουμε το τσιγάρο.
Πριν ένα χρόνο ακριβώς,"τα μάζεψα τα πράγματα κι έφυγα". Δεν τσακωθήκαμε...είπα ότι σε βαρέθηκα μόνο...ότι βάλτωσα μαζί σου.
Μου λείπεις...
Κυριακή 12 Ιουλίου 2009
Περι αναμνήσεων...
Καθόλου δεν τελειώνουν οι αναμνήσεις σύντροφε!
Τα βράδια στην "Ξούντελη"(που δεν καταλάβαινα τι σημαίνει και μόλις πρόσφατα έμαθα ότι το σωστό είναι Κουζού Μπεη,κατάλοιπο της τουρκοκρατίας στη Λευκάδα!)με ενωμένα τραπεζάκια και τους μεγάλους να κουβεντιάζουν για βαρετά πράγματα, ψηφοδέλτια, μαζώξεις, συνεδριάσεις...
Τα σκαλιά που τρίζαν στα παλιά γραφεία κι εκείνος ο οικοδόμος που μια ζωή πασπάτευε τη σόμπα...
Πόσες ζωγραφιές σε παλιά ψηφοδέλτια αναρωτιέμαι να'χω κάνει; Πόσες ώρες σ'εκείνο το δωματιάκι με τον μπαμπά και 5-6 άλλους δασκάλους, να συζητάνε και να μυρίζει άσσο μαλακό και παλιά εφημερίδα...
Και το λαντάκι που έφτανε λαχανιάζοντας από το μακρινό χωριό που δεν καταλάβαινα γιατί ο μπαμπάς έπρεπε να πηγαίνει τόσο συχνά( αργότερα έμαθα την έννοια του καθοδηγητή!)
Ο κύριος Προλετάριος, που μια φορά τον φώναξα έτσι γιατί νόμιζα ήταν το επίθετό του!
Οι σύντροφοι από το Μεγανήσι που τους φώναζα παππού και γιαγιά γιατί μεγάλωσα μαζί τους. Ο αργαλειός της Γιώτας και τα δίχτυα έξω από το σπίτι τους...
Μου'χε φτιάξει κι εκείνο το μαξιλάρι...με ένα σφυροδρέπανο...κι ύστερα αποφάσισα να γίνω ολυμπιακός γιατί είχα σοβαρό πρόβλημα όταν έπρεπε να διαλέξω πιόνια στον γκρινιάρη!Κόκκινο το κόμμα, πράσινη ομάδα...δε βόλευε!!
Κι εκείνος ο ήχος του τυπογραφείου που τύπωνε τις προκυρήξεις...
Και το σπίτι του μπαρμπα Φάνη με το μεγάλο ξύλινο τραπέζι...Μεγάλο μου φαινόταν τότε δηλαδή, δεν ξέρω αν ήταν όντως!
Ο μπαρμπα Φάνης λέει, είχε πάει εξορία, που πρέπει να'ταν πολύ σπουδαίο πράμα γιατί όλοι τον άκουγαν προσεκτικά όταν μιλούσε κι ας ήταν οι υπόλοιποι γραμματιζούμενοι...
Και μετά το σφυροδρέπανο άλλαξε σχήμα και χρώμα !Και φάνηκε ότι μπορούσα να πάρω όποιο χρώμα πιόνια ήθελα στο γκρινιάρη γιατί το καινούριο σύμβολο τα είχε όλα!
Αλλά μετά ο μπαμπάς μετάνιωσε!" Αυτά είναι μαλακίες", είπε... και "περιοριστήκαμε" ξανά στο κόκκινο!!
Η μαμά ξεσκόνιζε συχνά το αγαλματάκι του Λένιν που είχαμε κάτω από την τηλεόραση και συνέχισε να βάζει το γάλα μου στην κούπα ΚΚΕ!!Άραγε σε ποιό σεισμό έσπασε αυτή η κούπα;Του '89 ή του '91;!
Θυμάμαι κι εκείνη τη φορά στην Πρέβεζα! Άλλη μια ομιλία στους ώμους του μπαμπά αλλά σα να ήταν πιο ενθουσιασμένος ο κόσμος...και μετά ο ομιλητής κατέβηκε στον κόσμο κι όλοι τον χαιρετούσαν και τα παιδιά τον αγκάλιαζαν. Ο μπαμπάς είπε να του δώσω κι εγώ ένα φιλάκι, αν θέλω...η μαμά με έσπρωξε ελαφρά!Ήξερα ποιος είναι, τον βλέπαμε στην τηλεόραση και κάναμε ησυχία κι ο μπαμπάς ύστερα έλεγε "πέστα!".Ντρεπόμουν μα του το'δωσα εκείνο το φιλί! Το θυμάμαι ακόμα, σα να του το χρωστούσα!
Γλυκιές αναμνήσεις σύντροφε, γι'αυτό πονά να ξέρεις ότι όλα έχουν αλλάξει!Κι ας μην τα έζησες ακριβώς. Ας τα ένιωσες μόνο, με την ψυχή ενός παιδιού που νοσταλγει την μπλε φάντα και τα σκαλιά που τρίζαν στα παλιά γραφεία.
Οι αναμνήσεις είναι το κατάρτι σύντροφε! Πρέπει να του βάλουμε πανιά, καινούρια και γερά, αλλιώς το καράβι μας θα μείνει σαπισμένο κουφάρι που το χτυπάν τα κύματα μέχρι να το διαλύσουν!
Τα βράδια στην "Ξούντελη"(που δεν καταλάβαινα τι σημαίνει και μόλις πρόσφατα έμαθα ότι το σωστό είναι Κουζού Μπεη,κατάλοιπο της τουρκοκρατίας στη Λευκάδα!)με ενωμένα τραπεζάκια και τους μεγάλους να κουβεντιάζουν για βαρετά πράγματα, ψηφοδέλτια, μαζώξεις, συνεδριάσεις...
Τα σκαλιά που τρίζαν στα παλιά γραφεία κι εκείνος ο οικοδόμος που μια ζωή πασπάτευε τη σόμπα...
Πόσες ζωγραφιές σε παλιά ψηφοδέλτια αναρωτιέμαι να'χω κάνει; Πόσες ώρες σ'εκείνο το δωματιάκι με τον μπαμπά και 5-6 άλλους δασκάλους, να συζητάνε και να μυρίζει άσσο μαλακό και παλιά εφημερίδα...
Και το λαντάκι που έφτανε λαχανιάζοντας από το μακρινό χωριό που δεν καταλάβαινα γιατί ο μπαμπάς έπρεπε να πηγαίνει τόσο συχνά( αργότερα έμαθα την έννοια του καθοδηγητή!)
Ο κύριος Προλετάριος, που μια φορά τον φώναξα έτσι γιατί νόμιζα ήταν το επίθετό του!
Οι σύντροφοι από το Μεγανήσι που τους φώναζα παππού και γιαγιά γιατί μεγάλωσα μαζί τους. Ο αργαλειός της Γιώτας και τα δίχτυα έξω από το σπίτι τους...
Μου'χε φτιάξει κι εκείνο το μαξιλάρι...με ένα σφυροδρέπανο...κι ύστερα αποφάσισα να γίνω ολυμπιακός γιατί είχα σοβαρό πρόβλημα όταν έπρεπε να διαλέξω πιόνια στον γκρινιάρη!Κόκκινο το κόμμα, πράσινη ομάδα...δε βόλευε!!
Κι εκείνος ο ήχος του τυπογραφείου που τύπωνε τις προκυρήξεις...
Και το σπίτι του μπαρμπα Φάνη με το μεγάλο ξύλινο τραπέζι...Μεγάλο μου φαινόταν τότε δηλαδή, δεν ξέρω αν ήταν όντως!
Ο μπαρμπα Φάνης λέει, είχε πάει εξορία, που πρέπει να'ταν πολύ σπουδαίο πράμα γιατί όλοι τον άκουγαν προσεκτικά όταν μιλούσε κι ας ήταν οι υπόλοιποι γραμματιζούμενοι...
Και μετά το σφυροδρέπανο άλλαξε σχήμα και χρώμα !Και φάνηκε ότι μπορούσα να πάρω όποιο χρώμα πιόνια ήθελα στο γκρινιάρη γιατί το καινούριο σύμβολο τα είχε όλα!
Αλλά μετά ο μπαμπάς μετάνιωσε!" Αυτά είναι μαλακίες", είπε... και "περιοριστήκαμε" ξανά στο κόκκινο!!
Η μαμά ξεσκόνιζε συχνά το αγαλματάκι του Λένιν που είχαμε κάτω από την τηλεόραση και συνέχισε να βάζει το γάλα μου στην κούπα ΚΚΕ!!Άραγε σε ποιό σεισμό έσπασε αυτή η κούπα;Του '89 ή του '91;!
Θυμάμαι κι εκείνη τη φορά στην Πρέβεζα! Άλλη μια ομιλία στους ώμους του μπαμπά αλλά σα να ήταν πιο ενθουσιασμένος ο κόσμος...και μετά ο ομιλητής κατέβηκε στον κόσμο κι όλοι τον χαιρετούσαν και τα παιδιά τον αγκάλιαζαν. Ο μπαμπάς είπε να του δώσω κι εγώ ένα φιλάκι, αν θέλω...η μαμά με έσπρωξε ελαφρά!Ήξερα ποιος είναι, τον βλέπαμε στην τηλεόραση και κάναμε ησυχία κι ο μπαμπάς ύστερα έλεγε "πέστα!".Ντρεπόμουν μα του το'δωσα εκείνο το φιλί! Το θυμάμαι ακόμα, σα να του το χρωστούσα!
Γλυκιές αναμνήσεις σύντροφε, γι'αυτό πονά να ξέρεις ότι όλα έχουν αλλάξει!Κι ας μην τα έζησες ακριβώς. Ας τα ένιωσες μόνο, με την ψυχή ενός παιδιού που νοσταλγει την μπλε φάντα και τα σκαλιά που τρίζαν στα παλιά γραφεία.
Οι αναμνήσεις είναι το κατάρτι σύντροφε! Πρέπει να του βάλουμε πανιά, καινούρια και γερά, αλλιώς το καράβι μας θα μείνει σαπισμένο κουφάρι που το χτυπάν τα κύματα μέχρι να το διαλύσουν!
Δευτέρα 25 Μαΐου 2009
Γιατρέ πονώ
Μάτια υγρά, λυπημένα. Πρόσωπο σκαμμένο απ'το χρόνο όμως ένα γλυκό χαμόγελο κρέμεται από τα χείλη της. "Ο προηγούμενος μου είχε δώσει κάτι μπλε χαπάκια..να δεις πώς τα λένε..", θέλει να με βοηθήσει.
Αλλάζουν χρώμα τα χαπάκια μα ο πόνος μένει ίδιος,το ξέρω, το βλέπω στα υγρά της μάτια.
Ψάχνω τις λέξεις, να πω ένα αστείο,να μου γελάσουν...
Άτιμη γλώσσα!Σα να'βαλε βαρίδια στην ψυχή μου.
Μέχρι να θυμηθώ τις λέξεις, ξέχασα το αστείο.
Παρολ'αυτά μου χαμογελά.
Της θυμίζω μάλλον εκείνες τις διακοπές στην Κρήτη...πριν χρόνια.
"Εγώ είμαι από ένα άλλο νησί", της λέω,"μικρότερο". "Κάποιοι λένε βέβαια πως δεν είναι αληθινό νησί", χαμογελάω μουδιασμένα.
Ατυχές αστείο..
Όταν ήμουν μικρή είχα μια βαλίτσα..κεραμιδί. Μου άρεσε να τη γεμίζω και να λέω πως θα πάω ταξίδι.
Τώρα οι βαλίτσες μου είναι μαύρες..δεν ξέρω γιατί. Ελπίζω να είναι τυχαίο..γιατί δεν πήγα ακόμη σε όλα τα μέρη που ονειρεύτηκα μικρή.
Καμιά φορά ανοίγω τις μαύρες βαλίτσες μου και βλέπω μέσα την κεραμιδί.
Τι καλά που είναι ακόμα εκεί!
Φοβάμαι μην τη χάσω...
Τότε δε θα'χει νόημα να έχω πια βαλίτσες.
Σκόρπιες οι σκέψεις.
Μπορεί να φταίει που κάθομαι ανάποδα στο τρένο.
Δυσκολεύεσαι έτσι να δεις πού πηγαίνεις..
Βλέπεις μόνο αυτά που αφήνεις πίσω.
Θέλει λίγη παραπάνω προσπάθεια μόνο. Και υπομονή.
Άλλωστε, κατά βάθος ξέρεις σε ποιο τρένο μπήκες...
Αλλάζουν χρώμα τα χαπάκια μα ο πόνος μένει ίδιος,το ξέρω, το βλέπω στα υγρά της μάτια.
Ψάχνω τις λέξεις, να πω ένα αστείο,να μου γελάσουν...
Άτιμη γλώσσα!Σα να'βαλε βαρίδια στην ψυχή μου.
Μέχρι να θυμηθώ τις λέξεις, ξέχασα το αστείο.
Παρολ'αυτά μου χαμογελά.
Της θυμίζω μάλλον εκείνες τις διακοπές στην Κρήτη...πριν χρόνια.
"Εγώ είμαι από ένα άλλο νησί", της λέω,"μικρότερο". "Κάποιοι λένε βέβαια πως δεν είναι αληθινό νησί", χαμογελάω μουδιασμένα.
Ατυχές αστείο..
Όταν ήμουν μικρή είχα μια βαλίτσα..κεραμιδί. Μου άρεσε να τη γεμίζω και να λέω πως θα πάω ταξίδι.
Τώρα οι βαλίτσες μου είναι μαύρες..δεν ξέρω γιατί. Ελπίζω να είναι τυχαίο..γιατί δεν πήγα ακόμη σε όλα τα μέρη που ονειρεύτηκα μικρή.
Καμιά φορά ανοίγω τις μαύρες βαλίτσες μου και βλέπω μέσα την κεραμιδί.
Τι καλά που είναι ακόμα εκεί!
Φοβάμαι μην τη χάσω...
Τότε δε θα'χει νόημα να έχω πια βαλίτσες.
Σκόρπιες οι σκέψεις.
Μπορεί να φταίει που κάθομαι ανάποδα στο τρένο.
Δυσκολεύεσαι έτσι να δεις πού πηγαίνεις..
Βλέπεις μόνο αυτά που αφήνεις πίσω.
Θέλει λίγη παραπάνω προσπάθεια μόνο. Και υπομονή.
Άλλωστε, κατά βάθος ξέρεις σε ποιο τρένο μπήκες...
Κυριακή 3 Μαΐου 2009
Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ
Καλή εργατική πρωτομαγιά!
Στις 11-12 Απριλίου διοργανώθηκε από τους Ομίλους για τη μελέτη της επαναστατικής θεωρίας, διημερίδα στην Αθήνα με θέμα: "Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ"
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑΣ
Σάββατο 11/04, ώρα 10:00-14:00
Πολίτης, Δ.: «Κομμουνιστική προοπτική: πέρα από την ουτοπία»
Μηνακάκης, Β.: «Πίσω από τη σκόνη των γεγονότων του βραχέoς χρόνου: Η σύγχρονη κρίση, η υπεραξία και το ποσοστό κέρδους»
Λιάπας, Θ.: «Οι κοινωνικές τάξεις στο έργο του Νίκου Πουλαντζά»
Σάββατο 11/04, ώρα 16:00-20:00
Μεϊμάρης, Τ.: «Η σημασία και ο ρόλος της επιστημονικής μεθοδολογίας στην ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας»
Πατέλης, Δ.: «Για την θεωρητική ανασύσταση της πολιτικής οικονομίας της σύγχρονης κεφαλαιοκρατίας. Μεθοδολογικές επισημάνσεις»
Παλιούρας Α.: «Ο διάλογος και η συνεργασία των κομμάτων και οργανώσεων της αριστεράς, αποφασιστικός όρος για την ανασύνταξη των κομμουνιστικών και αριστερών δυνάμεων»
Απέκης Λ. : «Η εμπειρία του πανεπιστημιακού κινήματος και οι αγώνες του μέλλοντος»
Κυριακή 12/04, ώρα 10:00-14:00
Ιωαννίδης, Κ.: «Η αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τη φύση: αντιφάσεις και προοπτικές των βιοτεχνολογιών»
Δαφέρμος, Μ.: «Το ζήτημα της φιλοσοφικής θεμελίωσης της ψυχολογίας»
Μανιάτης, Γ.: «Οι αντιφάσεις και οι ελλείψεις των ποσοτικών προσεγγίσεων στην ανάλυση πολύπλοκων συστημάτων: αξιοκρατία-αξιολόγηση»
Κυριακή 12/04, ώρα 16:00-20:00
Ρέππας, Σ.: «Φοιτητικό κίνημα: κριτική των πεπραγμένων και προτάσεις για μελλοντικούς αγώνες»
Παπούλιας, Ν.: «Λογική της Ιστορίας και επικαιρότητα»
Προβληματισμοί-Συζήτηση-Συμπεράσματα
Πατώντας εδώ μπορείτε να βρείτε τις εισηγήσεις της διημερίδας σε ηχητική μορφή.
Χαιρετισμός του Ομίλου Σουηδίας στη διημερίδα:
Σύντροφοι,
Στέλνουμε τους αγωνιστικούς μας χαιρετισμούς σε όλους εσάς που συμμετέχετε στη διημερίδα των ομίλων αλλά και όσους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν εκεί.
Με χαρά βλέπουμε να επαναλαμβάνεται μια διαδικασία μετά από τέσσερα χρόνια, αυτή τη φορά με καλύτερες προϋποθέσεις και μεγαλύτερες προοπτικές. Σε αυτά τα τέσσερα χρόνια περισσότεροι νέοι άνθρωποι με πηγαίους προβληματισμούς για την ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας, συμμετέχουν στους ομίλους. Νέοι όμιλοι δημιουργήθηκαν αλλά και μεμονωμένοι σύντροφοι σε διάφορες άκρες της Ελλάδας και του εξωτερικού συμμετέχουν (εκμεταλλευόμενοι και τη βοήθεια που μας παρέχει η τεχνολογία) σε αυτή τη συλλογικότητα, αναγκαία για την εποχή μας.
Μέσα από τη λειτουργία των ομίλων διαμορφώθηκαν και διαμορφώνονται προσωπικότητες, οι οποίες με βάση τις ανάγκες της αντικειμενικής πραγματικότητας, όπως η σημερινή κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και η διαμόρφωση νέων κινημάτων, τις εγγενείς ανάγκες της θεωρίας και τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα – κλίσεις, ορίζουν ερευνητικά προγράμματα και προσπαθούν να τα φέρουν εις πέρας εντός των συντροφικών σχέσεων αλληλεγγύης που καλλιεργούν αυτές οι συλλογικότητες. Κατά τη γνώμη μας το πρόγραμμα των εισηγήσεων της διημερίδας είναι ενδεικτικό τούτου.
Δυστυχώς, η φυσική μας παρουσία ή η συμμετοχή μας με κάποια εισήγηση στη διημερίδα δεν ήταν εφικτή για διάφορους λόγους. Δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε καλή δύναμη σε όλους τους συντρόφους, σε όσους επέλεξαν να ακολουθήσουν το δύσβατο αλλά δημιουργικό μονοπάτι της επιστήμης για την προετοιμασία των επαναστάσεων του μέλλοντος.
Σουηδία,
Απρίλιος 2009
Στις 11-12 Απριλίου διοργανώθηκε από τους Ομίλους για τη μελέτη της επαναστατικής θεωρίας, διημερίδα στην Αθήνα με θέμα: "Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ"
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑΣ
Σάββατο 11/04, ώρα 10:00-14:00
Πολίτης, Δ.: «Κομμουνιστική προοπτική: πέρα από την ουτοπία»
Μηνακάκης, Β.: «Πίσω από τη σκόνη των γεγονότων του βραχέoς χρόνου: Η σύγχρονη κρίση, η υπεραξία και το ποσοστό κέρδους»
Λιάπας, Θ.: «Οι κοινωνικές τάξεις στο έργο του Νίκου Πουλαντζά»
Σάββατο 11/04, ώρα 16:00-20:00
Μεϊμάρης, Τ.: «Η σημασία και ο ρόλος της επιστημονικής μεθοδολογίας στην ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας»
Πατέλης, Δ.: «Για την θεωρητική ανασύσταση της πολιτικής οικονομίας της σύγχρονης κεφαλαιοκρατίας. Μεθοδολογικές επισημάνσεις»
Παλιούρας Α.: «Ο διάλογος και η συνεργασία των κομμάτων και οργανώσεων της αριστεράς, αποφασιστικός όρος για την ανασύνταξη των κομμουνιστικών και αριστερών δυνάμεων»
Απέκης Λ. : «Η εμπειρία του πανεπιστημιακού κινήματος και οι αγώνες του μέλλοντος»
Κυριακή 12/04, ώρα 10:00-14:00
Ιωαννίδης, Κ.: «Η αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τη φύση: αντιφάσεις και προοπτικές των βιοτεχνολογιών»
Δαφέρμος, Μ.: «Το ζήτημα της φιλοσοφικής θεμελίωσης της ψυχολογίας»
Μανιάτης, Γ.: «Οι αντιφάσεις και οι ελλείψεις των ποσοτικών προσεγγίσεων στην ανάλυση πολύπλοκων συστημάτων: αξιοκρατία-αξιολόγηση»
Κυριακή 12/04, ώρα 16:00-20:00
Ρέππας, Σ.: «Φοιτητικό κίνημα: κριτική των πεπραγμένων και προτάσεις για μελλοντικούς αγώνες»
Παπούλιας, Ν.: «Λογική της Ιστορίας και επικαιρότητα»
Προβληματισμοί-Συζήτηση-Συμπεράσματα
Πατώντας εδώ μπορείτε να βρείτε τις εισηγήσεις της διημερίδας σε ηχητική μορφή.
Χαιρετισμός του Ομίλου Σουηδίας στη διημερίδα:
Σύντροφοι,
Στέλνουμε τους αγωνιστικούς μας χαιρετισμούς σε όλους εσάς που συμμετέχετε στη διημερίδα των ομίλων αλλά και όσους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν εκεί.
Με χαρά βλέπουμε να επαναλαμβάνεται μια διαδικασία μετά από τέσσερα χρόνια, αυτή τη φορά με καλύτερες προϋποθέσεις και μεγαλύτερες προοπτικές. Σε αυτά τα τέσσερα χρόνια περισσότεροι νέοι άνθρωποι με πηγαίους προβληματισμούς για την ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας, συμμετέχουν στους ομίλους. Νέοι όμιλοι δημιουργήθηκαν αλλά και μεμονωμένοι σύντροφοι σε διάφορες άκρες της Ελλάδας και του εξωτερικού συμμετέχουν (εκμεταλλευόμενοι και τη βοήθεια που μας παρέχει η τεχνολογία) σε αυτή τη συλλογικότητα, αναγκαία για την εποχή μας.
Μέσα από τη λειτουργία των ομίλων διαμορφώθηκαν και διαμορφώνονται προσωπικότητες, οι οποίες με βάση τις ανάγκες της αντικειμενικής πραγματικότητας, όπως η σημερινή κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και η διαμόρφωση νέων κινημάτων, τις εγγενείς ανάγκες της θεωρίας και τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα – κλίσεις, ορίζουν ερευνητικά προγράμματα και προσπαθούν να τα φέρουν εις πέρας εντός των συντροφικών σχέσεων αλληλεγγύης που καλλιεργούν αυτές οι συλλογικότητες. Κατά τη γνώμη μας το πρόγραμμα των εισηγήσεων της διημερίδας είναι ενδεικτικό τούτου.
Δυστυχώς, η φυσική μας παρουσία ή η συμμετοχή μας με κάποια εισήγηση στη διημερίδα δεν ήταν εφικτή για διάφορους λόγους. Δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε καλή δύναμη σε όλους τους συντρόφους, σε όσους επέλεξαν να ακολουθήσουν το δύσβατο αλλά δημιουργικό μονοπάτι της επιστήμης για την προετοιμασία των επαναστάσεων του μέλλοντος.
Σουηδία,
Απρίλιος 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)